پال‌سون نسبت به شوک «خصمانه» خزانه‌داری هشدار داد؛ خواستار برنامه اضطراری شد

هشدار مهمی از سوی هنری پاولسون، وزیر خزانه‌داری سابق ایالات متحده، به بازار اوراق قرضه دولتی این کشور داده شده است. او به سیاست‌گذاران هشدار داده است که در صورت سقوط احتمالی تقاضا برای اوراق خزانه‌داری آمریکا، یک طرح پشتیبان اضطراری داشته باشند. وی پیامدهای احتمالی را "وخیم" توصیف کرد و گفت که دولت‌ها نباید زمانی که بحران شروع به شکل‌گیری می‌کند، مکانیزم‌های واکنش را توسعه دهند.

پاولسون در گفتگویی که روز پنجشنبه با بلومبرگ داشت، اظهار داشت که ایالات متحده باید یک طرح اضطراری به سبک "شیشه را بشکن" (break the glass) داشته باشد که متمرکز، کوتاه‌مدت و در هر زمان در دسترس باشد، در صورتی که شرایط بازار با سرعتی هشداردهنده بدتر شود.

پاولسون گفت که "ما باید یک طرح "شیشه را بشکن" آماده و مشخص و کوتاه‌مدت داشته باشیم، در صورتی که به بن‌بست برسیم."

او سپس اظهار داشت که اگرچه پیش‌بینی زمان هر بحرانی غیرممکن است، اما آمادگی قبلی ارزشمند است؛ زیرا نتایج رسیدن به یک نقطه بحرانی در تقاضای اوراق خزانه‌داری می‌تواند فاجعه‌بار و مختل‌کننده باشد.

او گفت: "وقتی به آن نقطه برسیم، اوضاع وخیم خواهد بود، بنابراین باید برای آن رویداد آماده شویم."

دلایلی که چرا اوراق خزانه‌داری آمریکا برای ثبات مالی جهانی اهمیت دارند

بازار اوراق خزانه‌داری آمریکا به طور کلی قلب سیستم مالی جهان محسوب می‌شود. اوراق قرضه دولتی ایالات متحده نزدیک‌ترین ابزار به اصطلاح "دارایی بدون ریسک" در نظر گرفته می‌شوند، یعنی آنها به عنوان یک نقطه مرجع برای قیمت‌گذاری تقریباً تمام ابزارهای مالی دیگر استفاده می‌شوند.

بازده اوراق خزانه‌داری بر اوراق قرضه شرکتی، نرخ وام مسکن، هزینه وام‌دهی بانکی و حتی ارزش سهام تأثیر می‌گذارد. به دلیل این جایگاه محوری، بی‌ثباتی در تقاضا برای بدهی دولتی ایالات متحده می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای بر سایر بازارهای جهانی داشته باشد.

در صورتی که سرمایه‌گذاران شروع به از دست دادن اعتماد خود به اوراق خزانه‌داری کنند یا برای جبران ریسک‌های درک‌شده، بازدهی بسیار بالاتری را طلب کنند، هزینه استقراض پول در کل سیستم مالی ممکن است سر به فلک بکشد.

افزایش سطح بدهی و نگرانی‌های فزاینده بازار

هشدار نگران‌کننده‌ای که پاولسون داده است، در برابر نگرانی‌های فزاینده‌ای درباره حجم بدهی دولت آمریکا است که در حال حاضر بیش از ۳۹ تریلیون دلار است. با افزایش بدهی، پرداخت‌های بهره سالانه نیز افزایش می‌یابد که بار اضافی بر بودجه فدرال وارد می‌کند.

در حال حاضر، بازده اوراق قرضه ۱۰ ساله خزانه‌داری تقریباً ۴.۳ درصد است که نه تنها انتظارات تورمی، بلکه تقاضای سرمایه‌گذاران برای نگهداری بدهی آمریکا را نیز نشان می‌دهد. اما، در صورت کاهش اعتماد بازار، سرمایه‌گذاران ممکن است بازدهی بیشتری را طلب کنند که این امر نگهداری بدهی برای دولت آمریکا را حتی گران‌تر خواهد کرد.

افزایش بازده همچنین پرداخت‌های بهره بر بدهی موجود را افزایش داده و کسری بودجه فدرال را بالا می‌برد. این پویایی است که اقتصاددانان آن را "حلقه بازخورد" می‌نامند؛ زیرا افزایش بدهی هزینه استقراض را بالا می‌برد که به نوبه خود منجر به انباشت بیشتر بدهی می‌شود.

سناریوی "حلقه شوم" مورد انتظار

در طول سال‌ها، مجموعه‌ای از هشدارها از سوی اقتصاددانان و تحلیلگران بازار درباره وضعیت موسوم به "حلقه شوم" وجود داشته است، جایی که سرمایه‌گذاران به طور فزاینده‌ای نسبت به پایداری سیاست مالی ایالات متحده تردید پیدا می‌کنند.

در چنین وضعیتی، سرمایه‌گذاران ممکن است به دلیل ترس از افزایش سطح بدهی و عدم تعادل مالی بلندمدت، در مورد صرف ریسک اوراق قرضه دولتی سخت‌گیرتر شوند. با افزایش بازده، دولت پرداخت‌های بهره بیشتری را متحمل می‌شود که کسری بودجه را بزرگتر کرده و به نگرانی‌ها در مورد پایداری مالی می‌افزاید.

چنین چرخه خودتقویت‌کننده‌ای می‌تواند فشارهای اضافی بر بازارهای مالی وارد کند، به ویژه زمانی که به سرعت رخ دهد یا در زمانی که کل اقتصاد در وضعیت بی‌ثباتی بیشتری قرار دارد.

اگرچه چنین پیامدهایی فرضی هستند، اظهارات پاولسون نشان‌دهنده علاقه فزاینده در میان سیاست‌گذاران و اقتصاددانان به مسئله ریسک‌های ساختاری بلندمدت در بازار بدهی حاکمیتی است.

نقش فدرال رزرو در سناریوی بحرانی

یکی از مهم‌ترین سؤالاتی که تحلیلگران دارند این است که اگر تقاضا برای اوراق خزانه‌داری آمریکا در زمانی که دولت همچنان باید هزینه‌ها را تأمین مالی کرده و بدهی‌های سررسیدشده را تمدید کند، به شدت کاهش یابد، چه اتفاقی خواهد افتاد.

در چنین شرایطی، برخی ناظران بازار معتقدند که فدرال رزرو چاره‌ای جز مداخله و تبدیل شدن به یک خریدار بزرگ اوراق بهادار دولتی نخواهد داشت تا وضعیت را تثبیت کرده و اطمینان حاصل کند که سیستم مالی سقوط نمی‌کند.

طبق گزارش بلومبرگ، این نوع مداخله به منزله یارانه بانک مرکزی به الزامات استقراض دولت خواهد بود، اقدامی که تأثیر عمیقی بر تورم، استقلال سیاست پولی و اعتماد به بازارهای بلندمدت خواهد داشت.

اگرچه فدرال رزرو در زمان‌های گذشته بحران مالی، از جمله تسهیل کمی پس از بحران مالی ۲۰۰۸ و در طول همه‌گیری کووید-۱۹، در برنامه‌های خرید اوراق قرضه در مقیاس بزرگ دخالت داشته است، اما مداخله پایدار برای نجات تأمین مالی مالی، روشی رادیکال‌تر برای حمایت از بازار خواهد بود.

چرا پاولسون خواستار برنامه‌ریزی پیشگیرانه است

این واقعیت که پاولسون بر آمادگی تمرکز دارد، نشان می‌دهد که واکنش فوری به بحران‌های مالی چقدر دشوار است. هنگامی که اعتماد از بین می‌رود، بازارها می‌توانند به سرعت تغییر کنند و این امر زمان محدودی را برای سیاست‌گذاران برای ایجاد ساختارهای جدید تحت فشار باقی می‌گذارد.

او با حمایت از یک طرح اضطراری از پیش تعیین شده، تلویحاً می‌گوید که مقامات باید ابزارهای پاسخگویی واضح را از قبل تعیین کنند و در طول یک رویداد بحرانی بداهه‌پردازی نکنند.

این طرح حتی ممکن است شامل مواردی مانند تسهیلات نقدینگی موقت، برنامه‌های اضطراری خرید اوراق قرضه یا حتی سیاست‌های مالی و پولی هماهنگ باشد که هدف آنها تثبیت تقاضا برای بدهی دولتی است.

نکته اصلی این است که در صورت شوک به تقاضای اوراق خزانه‌داری، واکنش باید سریع و قدرتمند باشد تا از گسترش واگیری به سایر بازارهای مالی جلوگیری شود.

تأثیرات بین‌المللی نوسانات بازار اوراق خزانه‌داری

از آنجایی که اوراق خزانه‌داری آمریکا به عنوان استاندارد دارایی‌های بدون ریسک جهانی استفاده می‌شوند، هرگونه بی‌ثباتی در پایداری آنها بسیار فراتر از ایالات متحده گسترش خواهد یافت.

بانک‌های مرکزی بین‌المللی، صندوق‌های ثروت ملی، صندوق‌های بازنشستگی و مؤسسات مالی دارای حجم زیادی از بدهی دولت آمریکا هستند. بنابراین، تغییر شدید در پویایی بازارهای اوراق خزانه‌داری ممکن است بر وضعیت نقدینگی جهانی، نرخ ارز و جریان سرمایه فرامرزی تأثیر بگذارد.

در بدترین سناریو، نوسانات در بازارهای بدهی آمریکا ممکن است منجر به بازبینی قیمت‌گذاری ریسک در طبقات مختلف دارایی مانند سهام، اعتبار شرکتی و همچنین بدهی بازارهای نوظهور شود.

این درهم‌تنیدگی است که توضیح می‌دهد چرا بازار اوراق خزانه‌داری آمریکا نه تنها توسط بسیاری از اقتصاددانان به عنوان یک ابزار مالی داخلی، بلکه به عنوان ستون ثبات اقتصادی جهان در نظر گرفته می‌شود.

نتیجه‌گیری

هشدار هنری پاولسون بر نگرانی‌های فزاینده در مورد پایداری بلندمدت بازار اوراق خزانه‌داری آمریکا در مواجهه با افزایش سطح بدهی و پویایی متغیر سرمایه‌گذاران تأکید می‌کند. درخواست او برای یک طرح اضطراری پیشگیرانه "شیشه را بشکن" نشانه‌ای است بر اینکه اگرچه ممکن است بحران رخ ندهد، اما پیامدهای سقوط ناگهانی تقاضا برای بدهی دولت آمریکا می‌تواند وخیم و گسترده باشد.

از آنجایی که سیستم‌های مالی جهان همچنان به شدت به اوراق خزانه‌داری آمریکا گره خورده‌اند، هرگونه بی‌ثباتی بلندمدت نه تنها پیامدهایی برای ایالات متحده، بلکه برای بازارهای و اقتصادهای جهانی نیز خواهد داشت. اکنون سوال این است که آیا سیاست‌گذاران باید پیش بروند و برای چنین رویدادهایی آماده شوند یا همچنان برای حمایت از سیستم به اعتماد مرسوم بازار متکی بمانند.