چرا کسب‌وکارها پرداخت‌های رمزارزی را می‌پذیرند؟

چشم‌انداز متغیر پرداخت‌ها: مرزی جدید برای تجارت

اکوسیستم مالی جهانی در حال تجربه تحولی عمیق است و دارایی‌های دیجیتال در خط مقدم این تکامل قرار دارند. رمزارزها که زمانی تنها به عنوان یک علاقه خاص برای مشتاقان فناوری و سرمایه‌گذاران تلقی می‌شدند، به طور فزاینده‌ای از دارایی‌های سفته‌بازی فراتر رفته و به روش‌های پرداختی معتبری در بخش خرده‌فروشی و فراتر از آن تبدیل شده‌اند. این تغییر پارادایم صرفاً یک نوآوری تکنولوژیک نیست؛ بلکه نشان‌دهنده بازنگری بنیادین در نحوه تبادل ارزش است که هم توسط علاقه روزافزون مصرف‌کنندگان و هم با مجموعه‌ای از مزایای قانع‌کننده برای کسب‌وکارها هدایت می‌شود.

مصرف‌کنندگان، به‌ویژه نسل‌های جوان‌تر و کسانی که با نوآوری‌های دیجیتال راحت هستند، تمایل فزاینده‌ای برای استفاده از رمزارزها در تراکنش‌های روزمره نشان می‌دهند. این تمایل از عوامل مختلفی ناشی می‌شود، از جمله تمایل به استقلال مالی بیشتر، حریم خصوصی تقویت‌شده (در برخی زمینه‌ها) و پذیرش عمومی فناوری‌های غیرمتمرکز. با کاربرپسندتر شدن کیف پول‌های دیجیتال و پلتفرم‌های تبادل، مانع ورود برای پذیرش رمزارزها همچنان کاهش می‌یابد و منجر به ایجاد پایگاه کاربری گسترده‌تری می‌شود که فعالانه به دنبال فروشندگانی هستند که روش‌های پرداخت ترجیحی آن‌ها را بپذیرند.

برای کسب‌وکارها، پاسخ به این رفتارِ در حال تکاملِ مصرف‌کننده، دیگر یک انتخاب نیست، بلکه به یک ضرورت استراتژیک تبدیل شده است. پذیرندگان اولیه، خود را در لبه نوآوری خرده‌فروشی قرار می‌دهند، بخش‌های جدیدی از مشتریان را جذب می‌کنند و پتانسیل‌هایی از بهره‌وری را آزاد می‌کنند که سیستم‌های پرداخت سنتی در رقابت با آن‌ها دچار چالش هستند. ادغام پرداخت‌های رمزارزی به شرکت‌ها اجازه می‌دهد افق‌های عملیاتی خود را گسترش دهند و طیف وسیع‌تری از گزینه‌های پرداخت را ارائه دهند که با مخاطبان جهانی و بومیِ دیجیتال همسو باشد. این انطباق استراتژیک در حال بازتعریف چشم‌انداز رقابتی است و پذیرش رمزارز را به یک وجه تمایز مهم در بازاری که به شدت شلوغ شده، تبدیل می‌کند.

بررسی محرک‌های اصلی: چرا کسب‌وکارها دارایی‌های دیجیتال را می‌پذیرند

تصمیم یک کسب‌وکار برای پذیرش پرداخت‌های رمزارزی چندوجهی است و از ترکیبی از بهره‌وری عملیاتی، فرصت‌های گسترش بازار و جایگاه‌سازی استراتژیک ناشی می‌شود. این محرک‌ها کسب‌وکارها را در بخش‌های مختلف وادار می‌کنند تا پذیرش دارایی‌های دیجیتال را بررسی و اجرا کنند.

کارمزدهای تراکنش کمتر و تسویه حساب سریع‌تر

یکی از مهم‌ترین جذابیت‌های پرداخت‌های رمزارزی برای کسب‌وکارها، پتانسیل کاهش هزینه‌های تراکنش و تسریع زمان تسویه حساب در مقایسه با سیستم‌های مالی سنتی است.

• کاهش هزینه‌های واسطه‌گری: پردازش پرداخت‌های متعارف، به‌ویژه برای تراکنش‌های کارت اعتباری، شامل چندین واسطه است؛ بانک‌ها، شبکه‌های پرداخت (Visa، Mastercard) و پردازشگرهای پرداخت. هر یک از این نهادها کارمزدی دریافت می‌کنند که در مجموع می‌تواند بین ۱.۵٪ تا بیش از ۳٪ در هر تراکنش، به علاوه کارمزدهای ثابت اضافی باشد. در مقابل، تراکنش‌های رمزارزی معمولاً واسطه‌های کمتری دارند. هنگام استفاده از یک پردازشگر پرداخت رمزارزی، کارمزدها اغلب کمتر است و پتانسیل کاهش به ۰.۵٪ تا ۱.۵٪ را دارد. اگر کسب‌وکاری پذیرش مستقیم رمزارز را انتخاب کند (اگرچه پیچیده‌تر است)، کارمزدها می‌تواند حتی کمتر باشد و عمدتاً شامل کارمزدهای شبکه پرداخت شده به ماینرها یا تاییدکنندگان باشد که می‌تواند به خصوص برای تراکنش‌های شامل رمزارزهای خاص یا راهکارهای لایه ۲، ناچیز باشد.
• حذف شارژبک (استرداد وجه تحمیلی): تراکنش‌های کارت اعتباری خطر شارژبک را به همراه دارند، جایی که مشتریان تراکنشی را به چالش می‌کشند و وجوه به آن‌ها بازگردانده می‌شود. این فرآیند می‌تواند برای فروشندگان هزینه‌بر و زمان‌بر باشد و منجر به از دست رفتن درآمد و هزینه‌های اداری شود. تراکنش‌های بلاک‌چین پس از تایید در شبکه، به طور کلی غیرقابل بازگشت هستند. این نهایی بودن تراکنش به طور قابل توجهی خطر کلاهبرداری از طریق شارژبک را کاهش می‌دهد و اطمینان مالی بیشتری برای کسب‌وکارها فراهم می‌کند.
• تسریع زمان تسویه حساب: نقل و انتقالات بانکی سنتی و تسویه‌های کارت اعتباری ممکن است چندین روز کاری طول بکشد تا وجوه تایید شده و در اختیار فروشنده قرار گیرد. این تاخیر می‌تواند بر جریان نقدی، به ویژه برای شرکت‌های کوچک و متوسط (SMEs) تاثیر بگذارد. تراکنش‌های رمزارزی، بسته به شبکه، می‌توانند بسیار سریع‌تر تسویه شوند؛ اغلب در عرض چند دقیقه یا چند ساعت. به عنوان مثال، تراکنش‌های بیت‌کوین معمولاً طی ۱۰ تا ۶۰ دقیقه تایید می‌شوند، در حالی که برخی از شبکه‌های بلاک‌چین جدیدتر، تسویه‌های آنی ارائه می‌دهند. این دسترسی سریع به وجوه می‌تواند نقدینگی و چابکی عملیاتی یک کسب‌وکار را بهبود بخشد.
• بهره‌وری در پرداخت‌های بین‌المللی: تراکنش‌های فرامرزی با استفاده از بانکداری سنتی اغلب مستلزم کارمزدهای بالای تبدیل ارز، هزینه‌های بانک کارگزار است و تکمیل آن می‌تواند چندین روز طول بکشد. تراکنش‌های رمزارزی بدون مرز و به صورت یکپارچه انجام می‌شوند و اغلب همان کارمزدهای کم و زمان تسویه سریع تراکنش‌های داخلی را دارند. این ویژگی آن‌ها را برای کسب‌وکارهای تجارت الکترونیک با مشتریان بین‌المللی یا شرکت‌هایی که زنجیره‌های تامین جهانی را مدیریت می‌کنند، بسیار جذاب می‌کند.

دسترسی به پایگاه مشتریان جهانی و مسلط به فناوری

پذیرش پرداخت‌های رمزارزی به کسب‌وکارها اجازه می‌دهد تا به بازارهایی که قبلاً خدمات کافی دریافت نکرده‌اند نفوذ کنند و برای جمعیت رو به رشدی از مصرف‌کنندگانِ متمایل به دیجیتال جذاب باشند.

• دسترسی به افراد فاقد حساب بانکی: بخش قابل توجهی از جمعیت جهان به خدمات بانکی سنتی دسترسی ندارند. رمزارزها ابزاری برای شمول مالی ارائه می‌دهند و افرادی را که فاقد حساب بانکی یا کارت اعتباری هستند، قادر می‌سازند در اقتصاد دیجیتال مشارکت کنند. با پذیرش رمزارز، کسب‌وکارها می‌توانند درهای خود را به روی میلیون‌ها مشتری بالقوه در سراسر جهان که به دارایی‌های دیجیتال به عنوان ابزار مالی اصلی خود متکی هستند، باز کنند.
• جذابیت برای دارندگان رمزارز: بخش متمایز و رو به رشدی از مصرف‌کنندگان وجود دارند که فعالانه رمزارز نگهداری کرده و ترجیح می‌دهند با آن خرید کنند. این گروه جمعیتی اغلب شامل افراد مسلط به فناوری است که پذیرندگان اولیه نوآوری هستند و برای حریم خصوصی مالی و تمرکززدایی ارزش قائل‌اند. کسب‌وکارهایی که رمزارز می‌پذیرند، درک و قدردانی خود را از این پایگاه مشتری نشان می‌دهند که باعث تقویت وفاداری و جذب مشتریان جدید می‌شود.
• تجارت بدون مرز: رمزارزها ذاتا موانع جغرافیایی تجارت را از بین می‌برند. یک کسب‌وکار در یک کشور می‌تواند به راحتی پرداخت‌های مشتری را در کشور دیگر، بدون نیاز به پیمودن پروتکل‌های پیچیده بانکی بین‌المللی یا نرخ‌های تبدیل ارز بازدارنده، بپذیرد. این امر گسترش جهانی را تسهیل کرده و تجارت فرامرزی را ساده می‌کند.
• نوآوری و تصویر برند: ارائه پرداخت‌های رمزارزی نشان می‌دهد که یک کسب‌وکار آینده‌نگر، از نظر تکنولوژیکی پیشرفته و مایل به پذیرش نوآوری است. این کار می‌تواند به طور قابل توجهی تصویر برند را بهبود بخشد و مشتریانی را که برای مدرنیته و پیشرفت ارزش قائل هستند، جذب کند. این جایگاه، کسب‌وکار را به عنوان یک پیشرو و نه یک پیرو معرفی می‌کند.

امنیت تقویت‌شده و کاهش ریسک کلاهبرداری

فناوری زیربنایی رمزارزها یعنی بلاک‌چین، مزایای امنیتی ذاتی فراهم می‌کند که می‌تواند انواع خاصی از کلاهبرداری‌های رایج در سیستم‌های پرداخت سنتی را کاهش دهد.

• امنیت رمزنگاری شده: تراکنش‌های بلاک‌چین توسط رمزنگاری پیشرفته ایمن می‌شوند که دستکاری در آن‌ها را بسیار دشوار می‌کند. هر تراکنش توسط فرستنده به صورت دیجیتالی امضا می‌شود که اصالت و یکپارچگی آن را تضمین می‌کند. این ستون فقرات رمزنگاری شده، خطر تراکنش‌های غیرمجاز و نقض داده‌ها را کاهش می‌دهد.
• تغییرناپذیری و شفافیت: هنگامی که یک تراکنش در بلاک‌چین ثبت و توسط شبکه تایید شد، تغییر یا حذف آن عملاً غیرممکن است. این تغییرناپذیری یک دفتر کل شفاف و قابل حسابرسی از تمام تراکنش‌ها ایجاد می‌کند که اعتماد و پاسخگویی را افزایش می‌دهد. برای کسب‌وکارها، این به معنای سابقه قابل اعتماد از پرداخت‌ها بدون خطر دستکاری‌های بعدی است.
• کاهش کلاهبرداری از طریق شارژبک: همانطور که ذکر شد، نهایی بودن تراکنش‌های بلاک‌چین تا حد زیادی امکان شارژبک را از بین می‌برد. این یک مزیت بزرگ برای فروشندگان است، به ویژه در صنایعی که مستعد کلاهبرداری هستند یا کالاهای با ارزش بالا می‌فروشند.
• امنیت داده‌ها و حریم خصوصی: وقتی مشتریان با رمزارز پرداخت می‌کنند، معمولاً وجوه را مستقیماً از آدرس کیف پول خود به آدرس کیف پول فروشنده ارسال می‌کنند. این فرآیند اغلب نیاز به اشتراک‌گذاری اطلاعات حساس مالی شخصی (مانند شماره کارت اعتباری) با فروشنده یا پردازشگرهای شخص ثالث را از بین می‌برد. در حالی که جزئیات تراکنش در بلاک‌چین عمومی است، هویت شرکت‌کنندگان به صورت شبه‌مستعار (مرتبط با آدرس‌های کیف پول، نه نام‌های شخصی) است.

عملیات ساده‌شده و نوآوری

فراتر از مزایای مالی فوری، پرداخت‌های رمزارزی می‌توانند بهره‌وری عملیاتی را تقویت کرده و درها را به روی مدل‌های تجاری جدید باز کنند.

• اتوماسیون از طریق قراردادهای هوشمند: فناوری بلاک‌چین، به‌ویژه پلتفرم‌هایی مانند اتریوم، قراردادهای هوشمند را فعال می‌کنند؛ قراردادهایی که به طور خودکار اجرا می‌شوند و شرایط توافق مستقیماً در کد نوشته شده است. کسب‌وکارها می‌توانند از قراردادهای هوشمند برای پرداخت‌های مکرر خودکار، مدیریت زنجیره تامین یا برنامه‌های وفاداری استفاده کنند و وظایف اداری دستی را کاهش دهند.
• تطبیق حسابداری ساده شده: ادغام پرداخت‌های رمزارزی از طریق یک پردازشگر اختصاصی می‌تواند تطبیق مالی را ساده کند. این پردازشگرها اغلب گزارش‌های دقیق تراکنش ارائه می‌دهند و با نرم‌افزارهای حسابداری موجود ادغام می‌شوند تا ردیابی درآمد رمزارزی و معادل فیات آن تسهیل شود.
• جریان‌های درآمدی و مدل‌های تجاری جدید: پذیرش رمزارز می‌تواند فرصت‌های نوآورانه‌ای را باز کند، از جمله:
  • برنامه‌های وفاداری توکنیزه شده: صدور توکن‌های رمزارزی اختصاصی به عنوان امتیاز وفاداری که قابل معامله یا خرج کردن هستند.
  • مالکیت کسری: کسب‌وکارهایی که دارایی‌های باارزش (هنر، املاک) می‌فروشند، می‌توانند مالکیت کسری تسهیل شده توسط NFTها یا توکن‌های دیگر را بررسی کنند.
  • ریزپرداخت‌ها (Micropayments): هزینه‌های پایین تراکنش در برخی رمزارزها، ریزپرداخت‌ها را برای محتوای دیجیتال یا خدمات مبتنی بر استفاده، توجیه ‌پذیر می‌کند.

تصویر برند و مزیت رقابتی

در یک اقتصاد دیجیتال که به سرعت در حال تحول است، پذیرش زودهنگام فناوری‌های نوظهور می‌تواند یک متمایزکننده قدرتمند باشد.

• پیشرو در نوآوری: کسب‌وکارهایی که پرداخت‌های رمزارزی را می‌پذیرند، اغلب به عنوان کسب‌وکارهای نوآور و تطبیق‌پذیر شناخته می‌شوند. این تصویر می‌تواند مشتریانی را که برای تکنولوژی روز ارزش قائل هستند، جذب کند.
• جذب گروه‌های جمعیتی جدید: با رشد پذیرش رمزارز، بخشی از بازار فعالانه به دنبال فروشندگانی است که دارایی‌های دیجیتال را می‌پذیرند.
• فرصت‌های رسانه‌ای و روابط عمومی: بودن در میان اولین‌ها در یک صنعت یا منطقه خاص برای پذیرش پرداخت‌های رمزارزی می‌تواند توجه مثبت رسانه‌ها را جلب کرده و شهرت برند را افزایش دهد.
• آمادگی برای آینده: حرکت به سمت ارزهای دیجیتال، از جمله ارزهای دیجیتال بانک مرکزی (CBDC) و استیبل‌کوین‌ها، یک روند بلندمدت به نظر می‌رسد. با کسب تجربه در حال حاضر، کسب‌وکارها می‌توانند زیرساخت‌های پرداخت خود را برای آینده آماده کنند.

نحوه اجرای پرداخت‌های رمزارزی توسط کسب‌وکارها: رویکردهای عملی

اجرای پرداخت‌های رمزارزی مستلزم آن است که کسب‌وکارها تصمیمات استراتژیکی در مورد زیرساخت، مدیریت ریسک و انواع خاص دارایی‌های دیجیتالی که مایل به پذیرش هستند، اتخاذ کنند.

ادغام مستقیم در مقابل پردازشگرهای پرداخت

کاسب‌وکارها دو مسیر اصلی برای ادغام پرداخت‌های رمزارزی دارند: ساخت زیرساخت اختصاصی خود یا استفاده از پردازشگرهای پرداخت شخص ثالث.

• ادغام مستقیم: این رویکرد شامل راه‌اندازی کیف پول‌های رمزارزی توسط خود کسب‌وکار، مدیریت کلیدهای خصوصی، نظارت مستقیم بر تراکنش‌های بلاک‌چین و رسیدگی به تمام جنبه‌های تبدیل، حسابداری و امنیت است.

  • مزایا: کنترل کامل بر وجوه، کارمزدهای بالقوه کمتر و قابلیت سفارشی‌سازی کامل تجربه پرداخت.
  • معایب: پیچیدگی فنی بالا، مسئولیت کامل امنیتی، چالش مدیریت نوسانات و بار انطباق با مقررات (مانند گزارش‌های مالیاتی).
  • مناسب برای: شرکت‌های بزرگی که تیم‌های اختصاصی بلاک‌چین دارند یا کسب‌وکارهای بومیِ کریپتو.

• پردازشگرهای پرداخت: اکثر کسب‌وکارها پردازشگرهای پرداخت رمزارزی شخص ثالث (مانند BitPay، Coinbase Commerce، CoinGate) را انتخاب می‌کنند. این خدمات به عنوان واسطه عمل کرده و فرآیند پذیرش را به میزان قابل توجهی ساده می‌کنند.

  • مزایا: سهولت در ادغام (از طریق پلاگین‌ها برای Shopify یا WooCommerce)، کاهش ریسک نوسان قیمت از طریق تبدیل آنی به ارز فیات (دلار، یورو و غیره)، مدیریت امنیت توسط پردازشگر و پشتیبانی از چندین ارز مختلف.
  • معایب: کارمزدهای پردازشگر و کنترل کمتر بر جریان پرداخت.
  • مناسب برای: اکثریت قریب به اتفاق کسب‌وکارها، به ویژه شرکت‌های کوچک و متوسط و فروشگاه‌های آنلاین.

استیبل‌کوین‌ها در مقابل رمزارزهای پرنوسان

انتخاب اینکه کدام رمزارزها پذیرفته شوند، یکی دیگر از ملاحظات حیاتی است.

• رمزارزهای پرنوسان (مانند بیت‌کوین، اتریوم): ارزش آن‌ها می‌تواند در دوره‌های کوتاه به شدت نوسان کند. برای مدیریت این موضوع، استفاده از پردازشگرهایی که تبدیل آنی به فیات را انجام می‌دهند، حیاتی است.

• استیبل‌کوین‌ها (مانند USDT، USDC، DAI): این ارزها برای حفظ ارزش ثابت (معمولاً ۱:۱ با دلار) طراحی شده‌اند. پذیرش مستقیم آن‌ها پیش‌بینی‌پذیری قیمت را فراهم کرده و ریسک نوسان را از بین می‌برد، که آن‌ها را به گزینه‌ای جذاب برای نگهداری طولانی‌مدت توسط کسب‌وکار تبدیل می‌کند.

مدیریت تبدیل و ریسک‌های خزانه‌داری

برای کسب‌وکارهایی که ترجیح می‌دهند رمزارز را نگه دارند یا پردازشگر آن‌ها تبدیل آنی ارائه نمی‌دهد، مدیریت ریسک‌های مالی ضروری است. استراتژی‌هایی مانند تبدیل دوره‌ای منظم به فیات، تنوع‌بخشی به دارایی‌ها و همکاری با مشاوران مالی مجرب در حوزه دارایی‌های دیجیتال برای اطمینان از انطباق با قوانین مالیاتی توصیه می‌شود.

پیمودن مسیر چالش‌ها: رسیدگی به موانع پذیرش

علیرغم مزایای چشمگیر، پذیرش گسترده پرداخت‌های رمزارزی با چندین مانع قابل توجه روبروست.

نوسان قیمت

بی‌ثباتی ذاتی قیمت بسیاری از رمزارزها همچنان فوری‌ترین چالش برای فروشندگان است. راهکار اصلی برای کسب‌وکارها، استفاده از پردازشگرهایی است که تبدیل آنی به فیات را در لحظه خرید تضمین می‌کنند تا فروشنده از نوسانات بازار مصون بماند.

عدم قطعیت در مقررات

چشم‌انداز قانونی پیرامون رمزارزها هنوز در حال تکامل است و در حوزه‌های قضایی مختلف به شدت متفاوت است. موضوعاتی مانند قوانین ضد پولشویی (AML)، احراز هویت مشتری (KYC) و الزامات مجوز فعالیت، از جمله چالش‌های انطباق هستند که کسب‌وکارها باید به آن‌ها توجه کنند.

مقیاس‌پذیری و تجربه کاربری

برخی شبکه‌های پایه با چالش‌هایی در سرعت تراکنش و کارمزد (Gas Fee) روبرو هستند. با این حال، راهکارهای لایه ۲ (مانند شبکه لایتنینگ بیت‌کوین یا پالیگان برای اتریوم) تراکنش‌های سریع‌تر و ارزان‌تری را فراهم کرده‌اند. همچنین بهبود تکنولوژی کیف پول‌ها در حال ساده‌سازی تجربه کاربری برای مصرف‌کنندگان عادی است.

پیامدهای مالیاتی

در بسیاری از کشورها، رمزارزها به عنوان دارایی مشمول مالیات (مانند اموال) شناخته می‌شوند. این بدان معناست که هر تراکنش می‌تواند منجر به سود یا زیان سرمایه شود که نیازمند حسابداری دقیق و گزارش‌دهی منظم به مقامات مالیاتی است.

تاثیرات گسترده اقتصادی و چشم‌انداز آینده

ادغام پرداخت‌های رمزارزی در اقتصاد جریان اصلی، پیامدهای گسترده‌ای خواهد داشت که فراتر از پردازش تراکنش‌هاست.

شمول مالی و تجارت بدون مرز

رمزارزها نوید دموکراتیک کردن دسترسی به خدمات مالی را می‌دهند. برای ۱.۷ میلیارد بزرگسالی که در سطح جهان فاقد حساب بانکی هستند، رمزارزها راهی برای مشارکت در اقتصاد دیجیتال فراهم می‌کنند. همچنین این فناوری با حذف واسطه‌های گران‌قیمت، حواله‌های ارزی را سریع‌تر و ارزان‌تر می‌کند.

تکامل هویت دیجیتال و برنامه‌های وفاداری

مفهوم هویت دیجیتال غیرمتمرکز (SSI) به افراد اجازه می‌دهد کنترل داده‌های شخصی خود را در دست بگیرند. همچنین، برنامه‌های وفاداری توکنیزه شده (با استفاده از NFTها) می‌توانند پاداش‌های پویا، قابل معامله و جذابی را ایجاد کنند که فراتر از اکوسیستم یک برند واحد عمل می‌کنند.

ملاحظات کلیدی برای کسب‌وکارهای در حال بررسی پرداخت‌های رمزارزی

1. ارزیابی تقاضای مشتری و تناسب با بازار: بررسی کنید آیا مشتریان هدف شما به رمزارز علاقه دارند یا خیر.
2. انتخاب روش ادغام مناسب: برای اکثر کسب‌وکارها، پردازشگرهای معتبر بهترین نقطه شروع هستند.
3. درک چشم‌انداز مقرراتی و مالیاتی: با متخصصان مالیاتی مشورت کنید.
4. کاهش ریسک‌ها: استراتژی‌های امنیتی و مدیریت نوسان را پیاده‌سازی کنید.
5. آموزش کارکنان و مشتریان: تیم‌های خدمات مشتری و مالی باید برای پاسخگویی به سوالات آموزش ببینند.
6. شروع کوچک و گسترش تدریجی: با یک برنامه آزمایشی شروع کنید تا بازخورد بگیرید.
7. به‌روز ماندن: تحولات سریع صنعت و تکنولوژی‌های جدید را دنبال کنید.

با بررسی دقیق این ملاحظات، کسب‌وکارها می‌توانند با اطمینان در پیچیدگی‌های پذیرش رمزارز گام بردارند، از پتانسیل تحول‌آفرین آن بهره‌مند شوند و خود را برای موفقیت در اقتصاد دیجیتال آینده آماده کنند. تصمیم برای پذیرش پرداخت‌های رمزارزی فقط مربوط به گسترش گزینه‌های پرداخت نیست؛ بلکه به معنای آغوش گشودن برای نوآوری، افزایش بهره‌وری عملیاتی و ارتباط با نسل جدیدی از مصرف‌کنندگان در جهانی است که به سوی دیجیتالی شدن کامل پیش می‌رود.